มหิดล
มหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติความเป็นมาของมหาวิทยาลัยมหิดล
มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสถาบันที่มีที่มาจากการเป็นโรงเรียนแพทย์ ณ โรงพยาบาลศิริราช ชื่อว่า "โรงเรียนแพทยากร" ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2432 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากนั้นในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนาม "มหิดล" อันเป็นพระนามของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ใช้แทนชื่อมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์เป็น มหาวิทยาลัยมหิดล
มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสถาบันที่มีที่มาจากการเป็นโรงเรียนแพทย์ ณ โรงพยาบาลศิริราช ชื่อว่า "โรงเรียนแพทยากร" ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2432 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากนั้นในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนาม "มหิดล" อันเป็นพระนามของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ใช้แทนชื่อมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์เป็น มหาวิทยาลัยมหิดล
ในปี
พ.ศ. 2557
QS Asia University Ranking ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยมหิดล
โดยมีคะแนนเป็นอันดับ 1 ของประเทศไทย และเป็นอันดับที่ 40
ในเอเชีย ซึ่งเป็นปีที่ 5 ที่ได้อันดับ 1
ติดต่อกัน นอกจากนี้
มหาวิทยาลัยมหิดลยังได้รับการจัดอันดับเป็นมหาวิทยาลัยที่จัดการเรียนการสอนทางด้านแพทยศาสตร์อันดับที่
62
ของโลกในปี พ.ศ. 2558 อีกด้วย
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมหิดลจัดการเรียนการสอนใน
17
คณะ วิทยาลัย และสถาบันต่าง ๆ รวมทั้งหมด 551 หลักสูตร
โดยแบ่งออกเป็น 4 ส่วนใน 6 พื้นที่คือ
มหาวิทยาลัยมหิดล กรุงเทพมหานคร (ประกอบด้วยพื้นที่บางกอกน้อย พญาไท
และวิทยาลัยการจัดการ), มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา, มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจบุรี, มหาวิทยาลัยมหิดล
วิทยาเขตนครสวรรค์ และ มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตอำนาจเจริญ


